Zonzin

Winter, wat is dat, lijkt alles nu wel uit te roepen. De mezen die druk aan het vertimmeren zijn in hun nestkast, de rode knoppen van de rozenstruiken, de gele crocussen die er ineens blijken te zijn.

Voorjaar dus, de tuin in, de zon op je huid. En dan is altijd het dilemma van de seizoenskoker: er is nog nauwelijks iets sappigs en groens dat nu groeit en voldoet aan je behoefte aan vers vers vers.

Smokkelen dan maar. Met bijvoorbeeld deze spinaziesoep. Eigenlijk is het een hartig-frisse smoothie, omdat alles rauw gepureerd wordt. Maar de smaak! Een beetje pit van spaanse peper, hele gehakselde citroenen, appel, komkommer, het fluwelig tropische van kokosolie en groene spinazie.

De basis voor dit soepje leerde ik in een workshop over raw food. Het hele rauwe concept wil bij mij niet echt landen, daarvoor houd ik teveel van koken en letterlijk warm eten. En ik geloof er niet in. Wat ik wel geloof is dat eten dat geweldig smaakt en met goede ingrediënten gemaakt is je levensvreugde voedt. Op het leven dus en op de lente!

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.