Utopie van de koude grond? Over stadslandbouw

Het klinkt allemaal heel idyllisch: stadslandbouw is het nieuwe tovermiddel om mensen met elkaar in contact te brengen én en passant de verbinding met voedsel op te krikken. Bovendien zorgt het verbouwen van voedsel in en rond de stad voor frisse lucht, verkoeling in de steenwoestijn en vermindering van voedselkilometers. Daklozen en verslaafden werken gebroederlijk zij aan zij met bijstandsmoeders –al dan niet met hoofddoek- en kinderen oogsten hun eigen tomaten, die ze met blije gezichtjes oppeuzelen als waren zij marsrepen. Standslandbouw verschijnt, verschraling en verruwing verdwijnt. Simsalabim. Of toch niet helemaal? [lees verder]

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.